آموزش تحصیلات تکمیلی علوم پایه دانشکده  

اساتید راهنما

دکتر محمد کرامتی پور

دکتر سید محمد حسین قادریان

اساتید مشاور

دکتر جواد توکلی بزاز

دکتر مجید غیور مبرهن

نگارش هوشنگ زعیم کهن

مقطع دكتري تخصصي (PhD) ژنتيك پزشكي

چکیده فارسی :

بیماری شریان کرونر CAD^[1]  از بیماری های شایع قلبی است که به دنبال تجمع پلاک های آترواسکلروز در عروق کرونر رخ داده و سبب کاهش خون رسانی و اکسیژن رسانی به قلب و نهایتا انفارکتوس میوکارد ^[2]( MI) و یا سکته قلبی میگردد .این بیماری شایع در سرتاسر جهان و از جمله ایران ، میزان مرگ و میر بالایی را به خود اختصاص میدهد.

 CAD یک بیماری چند عاملی می باشد که عوامل محیطی و ژنتیکی به طور همزمان و در تعامل با هم در ابتلا به آن نقش دارند.مطالعات بر روی دو قلوها و خانواده ها و مقایسه آنها در لوکوس های متفاوت نقش عوامل ژنتیکی در پیشرفت این بیماری را نشان داده است و با مشخص شدن نقش اثرگذار ژنتیک در مکانیسم ابتلا به CAD مطالعات وسیع تر ژنومی انجام شد و ازجمله مهم ترین لوکوس هایی که ارتباط چشمگیری را با این بیماری نشان داد میتوان به لوکوس های1p13, 1q41,1p32, اشاره کرد . در این تحقیق با بررسی دو پلی مورفیسم شایع در هر یک از این لوکوس ها ، به ارزیابی نقش آنها به عنوان ریسک فاکتور ژنتیکی در ارتباط با بیماری CAD در جمعیت ایران پرداختیم.

این پایان نامه شامل بررسی 404 بیمار مبتلا به CAD و 410 فرد سالم بعنوان کنترل است که ابتدا شش پلی مورفیسم شایع با روش Taq Man genotyping assay و با دستگاه Real time ارزیابی گردیدند. پس از آنالیز نتایج اولیه تعدادی از نمونه ها ( 82 نفربیمار و کنترل ) از جمعیت مورد مطالعه با روش Array CGH نیز مورد بررسی قرار گرفت . از افرادی که دارای نتایج منفی در مراحل قبل بودند نهایتا 42 مورد از کل جمعیت مورد مطالعه را با روشTarget Sequencing مورد بررسی دقیق تر قرار گرفتند و سایر پلی مورفیسم های احتمالی در توالی مورد نظر مورد آنالیز واقع شد.

در ارزیابی با روش Taq Man Genotyping فراوانی ژنوتیپی و آللی چهار مورد rs17465637 ,rs11206510,rs646776 وrs11591147 ازشش پلی مورفیسم ارتباط معناداری را بین دو گروه نشان دادند در حالیکه دو پلی مورفیسم دیگر rs599839, وrs3008621 در بین دو گروه بیمار وکنترل جمعیت مورد بررسی، ارتباط معناداری خاصی را با ریسک ابتلا به CAD نشان نداد .از سوی دیگر نتایج مطالعه تکمیلی با روش Array CGH بر روی ژن های دیگر این سه لوکوس، ارتباط معناداری را با ابتلا به CAD نشان ندادند. نهایتا در بررسی با روش Target sequencingدر 41 مورد از هر دو گروه بیمار مبتلا به CAD و افراد کنترل با تمرکز بیشتر در واریانت های نواحی کدکننده اگزونی، 40 مورد واریانت اگزونی بدست امد که آنها در مطالعات قبلی ارتباط معناداری را با ریسک ابتلا به CAD نشان داده بودند اما 7 مورد واریانت Novel نیز بدست آمد که با توجه به قرار داشتن آنها در نواحی اگزونی باید مورد آنالیز عملکردی پروتئین قرار گیرند..