اندازهگيري فاكتور خروجي شتابدهنده راديوتراپي حين عمل با استفاده از دوزيمتر اتانول- كلروبنزن و مقا
اساتید راهنما :
دکتر علیرضا شیرازی
دکتر سید ربیع مهدوی
اساتید مشاور:
حمیدرضا باغانی
نگارش مجتبی برزگر
مقطع کارشناسی ارشد فیزیک پزشکی
عنوان پژوهش
اندازهگيري فاكتور خروجي شتابدهنده راديوتراپي حين عمل با استفاده از دوزيمتر اتانول- كلروبنزن و مقايسه پاسخ دوزيمتر با اتاقك يونش و شبيهسازي مونتكارلو
چكيده
رادیوتراپی حین عمل یک روش درمان نوین است که در آن طی یک جلسه یک دوز منفرد قابل توجه به بستر تومور در حین جراحی داده می شود. موفقیت درمان در ابن روش وابسته به رسیدن کامل دوز جذبی به تومور است. دستیابی به دقت بیشتر در درمان بیماران بستگی به اندازه گیری دوز بوسیله یک دوزیمتر استاندارد مانند: اتاقک یونش است، اما بدلیل میزان بالای الکترون آزاد تولید شده در حجم حساس اتاقک یونش، و عدم جمع آوری کامل بار نیاز به یک فاکتور تصحیح بازترکیب یون برای محاسبه ksat می باشد. روش کلاسیک آنالیز دو ولتاژی تخمینی بیش از حد از دوز را ارائه می دهد بنابراین استفاده از یک دوزیمتر مستقل از دوز در پالس مانند دوزیمتر شیمیائی فریک یا اتانول کلروبنزن توصیه می گردد.
اندازه گیری های دوز در عمق بیشینه هر انرژی و در فانتوم آب صورت پذیرفته است، محاسبه فاکتور تصحیح از مقایسه دوزهای قرائت شده بوسیله اتاقک یونش و اتانول کلروبنزن انجام می پذیرد و فاکتور خروجی دستگاه بوسیله دوزیمتر اتانول کلروبنزن در اپلیکاتورهای مختلف با انرژی های 6، 8، 10 و 12 مگاالکترون ولت و همچنین روش مونت کارلو اندازه گیری و مقایسه شده اند.
به ترتیب دوزهای جذبی با عدم قطعیت آماری 7/0 % و 5/2 % محاسبه و اندازه گیری شدند. اختلافات نسبی بین فاکتورهای خروجی محاسبه و اندازه گیری شده تا 5/2 % مشاهده گردید، در فاکتورهای خروجی بزرگتر تطابق داده ها بهتر گزارش شدند. در این شرایط فاکتورهای خروجی همراه با دوزهای جذبی نسبی می توانند در شبیه سازی های باریکه های الکترونی شتابدهنده خطی حین عمل کاربرد داشته باشند. در این پژوهش علاوه بر محاسبات فاکتورهای خروجی و ضرایب تصحیح بازترکیب یون با تطابق پذیری بالا در مقایسه با محاسبات تئوری ، ثابت شد بازسازی کامل سر شتابدهنده خطی حین عمل با شبیه سازی مونت کارلو در کنار دوزیمتری اتانول کلروبنزن به ما اجازه دسترسی به جزئیات بیشتر درمان های کلینیکی را می دهد.
Abstract
The measurement of the output factor of an IORT Accelerator by Ethanol chlorobenzene and comparison of its response with Ionization chamber and Monte Carlo simulation
Intraoperative radiation therapy (IORT) is an innovative treatment modality that the delivery of a large single dose of radiation to the tumor bed during the surgery. The radiotherapy success depends on the absorbed dose delivered to the tumor. The achievement better accuracy in patient treatment depends upon the measured dose by standard dosimeter such as ionization chamber, but because of the high density of electric charge/pulse produced by the accelerator in the ionization chamber volume, the standard correction factor for ion recombination ksat calculated with the classic two-voltage method is overestimated so the use of dose/pulse independent dosimeters such as chemical Fricke and ethanol chlorobenzene (ECB) dosimeters has been suggested.
Dose measurement is usually calculated and calibrated in the Zmax. .Ksat calculated by comparison of ion chamber response and ECB dosimeter at each applicator degree, size, and dose. The relative output factors for IORT applicators have been calculated and compared with experimentally determined values and the results simulated by Monte Carlo software.
The absorbed doses have been calculated and measured with statistical uncertainties less than 0.7% and 2.5% consecutively. The relative differences between calculated and measured OF’s were up to 2.5%, for major OF’s the agreement was better. In these conditions, together with the relative absorbed dose calculations, the OF’s could be considered as an indication that the IORT electron beams have been well simulated.
These investigations demonstrate the utility of the full Monte Carlo simulation of accelerator head with ECB dosimeter allow us to obtain detailed information of clinical IORT beams.
این وبلاگ