استادراهنما: دكتر احمد رضا  دهپور

استادمشاور: دكتر فرحناز  جزایری

نگارنده: حشمت اله حسینی چگنی

مقطع كارشناسي ارشد رشته سم شناسی

عنوان پژوهش: بررسی اثر تالیدوماید بر اختلال پاسخ کرونوتروپیک دهلیز ایزوله و بیان SOCS1 در موش صحرایی نر مبتلا به سیروز صفراویBDL

چکیده:

کاردیومیوپاتی سیروتیک یکی از عوارض سیروز درمان نشده است که با ناتوانی قلب در بالا بردن قدرت و تعداد ضربان، در پاسخ به استرس های فیزیولوژیک و فارماکولوژیک همراه است. در سیروز کبدی این شرایط معمولاً پس از سندرومی بوجود می آید که به سندروم گردش خون افزایش یافته مشهور
 است؛ افزایش فیبروز و التهاب در کبد، پرفشاری ورید پورت و افزایش تولید نیتریک اکساید سیستمیک
(NO)، از مهمترین شاخصه های این وضعیت است. همچنین مقادیر سایتوکاینهای التهابی ، TNF-α و IL-6 هم در این شرایط افزایش می یابد که باعث تشدید این شرایط می شود.  SOCS1یک پروتئین سرکوب کننده پاسخهای ایمنی ناشی از سایتوکاین است که کمبود آن می تواند به بیماریهای خطرناک کبدی منجر شود و همچنین در سیروز کاهش بیان دارد. تالیدوماید یک داروی ضد التهاب و تعدیل کننده سیستم ایمنی است که همزمان اثرات ضد فیبروز و کاهنده NO نیز دارد. این اثرات تالیدوماید توسط مهار TNF-α ، IL-6و دیگرعوامل التهابی دخیل در این شرایط انجام می شود، که بطور کامل شناخته نشده اند. هدف اینمطالعه بررسیاینفرضيه بود،کهآیا پاسخ مختل شدهکرونوتروپيكقلب به ایزوپروترنول(آگونیست گیرنده های β آدرنرژیک)دررتهایسيروتيك، توسط تالیدوماید با مهار TNF-α و IL-6  و افزایش بیان SOCS1 را در همین حیوانات افزایش دهد یا خیر. بدینمنظوربابستنمجرای صفراویمشترکبه روشجراحیدرموشصحراییWistarنر،سيروزایجادشد؛ همزمان در دو گروه جراحی و sham، به مدت3هفته تالیدومایدخوراکی با دوز200mg/kg/dayتجویزو در روز آزمایش، ابتدا فشار پالپ طحالی، به عنوان شاخص غیرمستقیمی از فشار پورت، اندازه گیری و سپس دهلیزها جدا ، و ضرباناتت خودبخودی و پاسخ دهی کرونوتروپیک قلب به تحریک β آدرنرژیک بوسیله ایزوپرترنول، بوسیله دستگاه پاورلب، ثبت گردید. غلظت نیتریت/نیترات، به عنوان شاخصی از میزانNO خون نیز، به روش رنگ سنجی گریس سنجش شد. همچنین مقادیر سایتوکاین های التهابی، TNF-α و IL-6 در بافت کبد  و خون، به روش الایزا ساندویچ،  اندازه گیری شد. از روش  RT-PCR  Real timeهم برای بررسی میزان بیان ژن SOCS1 استفاده شد. نتایج ما نشان داد که با تجویز مزمن  200mg/kg/dayتالیدوماید،
پاسخ کرونوتروپیک دهلیز ایزوله، در تحریک با ایزوپرترنول، افزایش معنی داری در گروههای
سیروتیک / تالیدوماید نسبت به گروههای سیروتیک، نشان می دهد (05/ P <0). فشار پورت هم به صورت معني داري در گروه موش هاي سیروتیک / تالیدوماید در مقايسه با موش هاي سیروتیک افزايش کاهش  پیدا کرد (50/ P <0).همچنین مقادیر نیتریک اکساید سیستمیک، TNF-αو IL-6 در گروههای
سیروتیک / تالیدوماید در مقایسه با گروههای سیروتیک، کاهش یافت که این کاهش معنی دار است:(05/P <0). بیان SOCS1 هم در گروه سیروتیک/ تالیدوماید افزایش قابل ملاحظه ای در برابر گروه سیروتیک نشان داد. با توجه به یافته های مطالعه حاضر، می توان نتیجه گرفت که که تالیدوماید ممکن است با دوز200mg/kg/day و به مدت21روز، باعث بهبود عملکرد میوکارد در کاردیومیوپاتی سیروتیک شود که بخشی از اثرات کاهنده NO سیتمیک و  کاهش فشار ورید پورت توسط آن، احتمالاً  مربوط به مهار TNF-α، IL-6 و افزایش بیان SOCS1 در کبد است.

 

کلمات کلیدی: کاردیومیوپاتی سیروتیک؛ تالیدوماید؛SOCS1؛ IL-6؛TNF-α

 

 

Evaluation of Thalidomide effects on the impaired cardiac chronotropic response and SOCS1 expression in cirrhotic rats

Abstract

Introduction: Cirrhotic cardiomyopathy is a complication of uncured cirrhosis that associated with inadequate chronotropic and inotropic increase by heart in response to sympathetic stimulation. Commonly it occurs as a result of hyperdynamic circulatory syndrome; main causes include: portal hypertension that is produced by intrahepatic resistance and systemic elevation of NO level. TNF-α and IL-6 levels are found to be increased in cirrhosis while, SOCS1is downregulated in cirrhosis which leads to the progression of cirrhosis and hyperdynamic circulatory syndrome. Thalidomide is an immunomodulatory and anti-inflammatory drug which inhibits TNF-α and IL-6. Our objective was to test the hypothesis that: Thalidomide increase the impaired chronotropic response by inhibiting TNF-α and hepatic inflammation in cirrhotic rats also it can increase SOCS1 expression in cirrhosis. methods: Bile Duct Ligation(BDL) model of Wistar male rats was used in our study. Animals were grouped as: Sham/saline, Sham/Thalidomide, BDL/saline and BDL/Thalidomide. then, 200mg/kg/day Thalidomide, was administrated by intragastrial gavage, 21days postoperating. In experiment day first, the chronotropic response was assessed in isolated atria by isoproterenol stimulation. Intraspelenic pulp pressure(ISSP) as portal pressure was evaluated. Nitrite/Nitrate as NO index by griess assay, TNF-α and IL-6 by ELISA sandwich and finally SOCS1 expression by Real time RT-PCR measured. Result: Chronotropic response was impaired in BDL/saline than Sham /saline rats)FBDL vs sham =1.083, P < 0.05(and  has increased in BDL/saline than
Sham /saline rats (FBDL vs B/Th = 2.041, P < 0.05).Furthermore, Thalidomide could ameliorate tissue necroinflamaton and decrease fibrotic septa and diminish systemic NO, TNF-α, IL-6, PTH else. SOCS1 expression as well as upregulated with Thalidomide treatment. Conclusion: by 200mg/kg/day Thalidomide administration, for 21 days, impaired chronotropic response in isolated atria, was increased probably through TNF-α, IL-6 inhibition and NO, PHT reducing as well increasing of SOCS1 expression in BDL rats.

 

Keyword: Cirrhotic cardiomyopathy; Thalidomide; SOCS1; TNF-α; IL-6.